« بدبخت كسى است كه فريب هوى و غرور خويش را بخورد » ( 1 ) . در حديث ديگرى از همان حضرت مىخوانيم كه : « هواپرستى دشمن عقل است » ( الهوى عدو العقل ) ( 2 ) . و نيز مىخوانيم : « هواپرستى اساس تمام رنجها است » ( الهوى اس المحن ) ( 3 ) . و همان حضرت مىفرمايد : « هرگز نه دين با هواپرستى جمع مىشود و نه عقل » ( لا دين مع هوى ) ( 4 ) ( و لا عقل مع هوى ) ( 5 ) . خلاصه آنجا كه هواپرستى است نه پاى دين در ميان است و نه پاى عقل ، در آنجا چيزى جز بدبختى و رنج و بلا نيست ، در آنجا جز بيچارگى و شقاوت و فساد نخواهد بود . رويدادهاى زندگى ما و تجربيات تلخى كه در دوران عمر در مورد خويش و ديگران ديده‌ايم شاهد زنده تمام نكته هايى است كه در آيات و روايات فوق در زمينه هواپرستى وارد شده است . افرادى را مىبينيم كه چوب يك ساعت هواپرستى را تا آخر عمر مىخورند ! . جوانانى را سراغ داريم كه بر اثر پيروى از هوى چنان در دام اعتيادهاى خطرناك و انحرافات جنسى و اخلاقى گرفتار شده‌اند كه تبديل به موجودى زبون ، ناتوان و بى ارزش گرديده ، و تمام نيروها و سرمايه‌هاى خويش را از كف دادند . در تاريخ معاصر و گذشته به نام كسانى برخورد مىكنيم كه به خاطر هوا - پرستيشان هزاران و گاه ميليونها انسان بى گناه را به خاك و خون كشيده‌اند و نام ننگينشان تا ابد به زشتى برده مىشود .

--> ( 1 ) نهج البلاغه خطبه 86 . ( 2 ) غرر الحكم جمله 265 . ( 3 ) غرر الحكم جمله 1048 . ( 4 ) غرر الحكم جمله 10531 . ( 5 ) غرر الحكم جمله 10541 .